Helen




Van jongs af aan 

Van jongs af aan wist Helen het al.

Er is meer dan wat je ziet.

Achter de tastbare wereld leeft een ordening,

een veld van licht en bewustzijn.

Als kind nam ze dat waar zonder het te kunnen benoemen.

Maar ze herkende het direct.

Dit is waar ik vandaan kom.


Als klein meisje van drie, zag ze twee dingen tegelijk in mensen.

De ziel. En het masker eromheen.

Ze vond het hilarisch hoe mensen hun best deden om dichter bij God te komen

terwijl de hemel op aarde al hier was.

In alles aanwezig. In de bomen, in de mensen, in het leven zelf.


Dat zien is nooit weggegaan.


Haar eigen weg 

Het leven leidde haar. 

Door vreugde en verlies, door lichte en zware tijden.

Door perioden van bloei en perioden van donkerte

die haar dwongen dieper te gaan dan ze van plan was.

En elke keer leerde ze hetzelfde.


Transformatie gebeurt van binnenuit.


Wat je zoekt ligt niet buiten je.

De beweging is altijd van binnen naar buiten.

Ze leerde zich over te geven aan wat is.

Ook als het zwaar was. Want ze wist: het wijst de weg.

En in die overgave ontdekte ze iets wat ze als kind al had gevoeld maar nu pas echt begreep.


Verbinding met de Bron van alles lost de leegte op.

Het gemis wat haar kompas werd

In therapieland miste ze iets wat ze niet kon benoemen maar altijd had gevoeld.

De focus lag op wat bevrijd moest worden, op wat getransformeerd moest worden.

Alsof er iets niet goed was aan de mens die op de stoel zat.

Helen zat zelf ooit in die stoel.

Ze wachtte tot iemand haar werkelijke waarde zou zien.

Haar wijsheid. Haar rijke zielewereld.


Het bleef stil. En dat gemis werd haar kompas.

Wat ze zag in anderen 

Want bij de vrouwen die bij haar kwamen zag ze hetzelfde.

Ze keek niet alleen naar de pijn.

Die was er, die mocht er helemaal zijn.

Maar ze zag ook wat eronder lag.

Een ziel die zich als kind niet gezien, niet gehoord,

niet begrepen had gevoeld. Soms zelfs niet welkom.

Die schok zat diep.

En die leegte, dat gemis van eenheid en heelheid,

was de stille drijfveer achter alles wat ze zochten.


De ziel moest geheeld worden.


Niet omdat ze niet heel was.

Maar omdat het gevoel van heelheid, van eenheid, gekwetst was geraakt.

En dat zat een laag dieper dan de meeste therapie ooit kwam.


Door contact te maken met hun ziel en deze de leiding te geven,

leerden ze hoe ze vanuit liefdevol begrip en acceptatie

van wat is geweest het gebeuren los konden laten.

En ontdekten ze hoe deze bevrijding de levensenergie

weer in hen deed stromen en nieuw leven gaf.


Ze haalde naar voren wat de vrouw al wist maar nog niet durfde te vertrouwen.

Haar innerlijke wijsheid. Haar eigenste licht.

En als dat licht werd aangeraakt veranderde alles.

De mist trok op. De leegte loste op.

De schoonheid van zichzelf en het leven werd weer voelbaar en zichtbaar.


Zo binnen zo buiten.

Van scheiding naar eenheid

Helen wist hoe dat voelde.

Het was haar eigen weg ook geweest.


Van scheiding naar eenheid. Van leegte naar volheid.


Dat is precies waarom ze ziet wat ze ziet. En waarom haar aanwezigheid heelt.

Pure Being

Meer dan veertig jaar werkte ze met het lichaam als ingang naar de ziel.

Met kleur en licht als taal.

Met de levensboom als levende lichtcode.

Met de engelenwereld als gids.

Alles wat ze leerde en leefde wees dezelfde kant op.


Pure Lifestyle | Pure Being


Het is geen methode. Het is een staat van zijn.

De aansluiting met het licht die ze als kind al kende en nooit meer heeft losgelaten.


Er mankeert niets aan jou.


Wie je bent ontvouwt zich steeds verder

als je het leven leeft en het door je heen laat komen.

Helen ziet in jou wat jij nog niet ziet in jezelf.

Ze zag het al op haar derde. Ze ziet het nog steeds.


Alles wat ze deelt is doorleefd.